UMUT IŞIĞI
Kararmış bir gecede yürüyorum yalnız başıma,
Ne gelen var ne de geçen yanımdan,
Ne de soran neyin var diye,
İçimde umutlar,gözlerimde hayaller,yürüyorum ışığa doğru,
Bilmiyorum nereye gidiyorum yalnızca yolu izliyorum,
Gitgide gömülüyorum ıssız karanlığa,
Acaba sonsuz mu bu karanlık yoksa bir çıkışı varmı,
Bilmeden,düşünmeden ilerliyorum,
Gittikçe müthiş bir parlaklık gözümü alıyor
İçimi sıcacık birşeyler kaplıyor,
Şimdi kalbim hızla atmaya başlıyor,
Koşmaya başlıyorum
Koşuyorum,koşuyorum...
Işık birbenbire sönüyor ve ben kendimi tekrar dipsiz karanlıkta buluyorum,
Belki bir dahaki sefere yakalamak umuduyla ışığı,
Devam ediyorum yolu izlemeye,
Nereye kadar bende bilmiyorum...
Şimdi tekrar görüyorum kaldırım taşlarını
Anlıyorum ki ışık sonsuza dek kayboldu,ama
Artık yıldızları görüyorum bana göz kırparken.........